حاج قنبرعلی شریفی، مبارز و انقلابی که در زندان های رژیم منحوس پهلوی شکنجه شده بود و بارها از اعدام نجات یافته بود، در تمامی هشت سال دفاع مقدس در همراهی ولی فقیه زمانش شرکت کرد و با وجود آثار موج و شیمیایی ، ذره ای از امکانات حتی دارویی بنیاد شاهد و ایثارگر استفاده نکرد و همواره خود را مدیون و مقروض انقلاب می دانست. او که از دادن زمین به مسجد و مدرسه ی راهنمایی محل دریغ نداشت، کمترین وابستگی مادی نداشت. از بزرگترین ویژگی او این بود که اصلا غیبت نمی کرد چون آدم ضعیفی نبود که از کسی بترسد و خود را نیازمند غیبت از کسی برای تخلیه و یا انتقام از خودش ببیند، از این رو بسیار رک و صریح بود. همچنین اینکه اصلا اهل دروغ نبود حتی به شوخی. 

 

در تمامی سی،چهل سال شبی که نماز شب میخواند، علاوه بر فرزندانش برای همه ی مردم محل در لیست چهل مومن دعا میکرد حتی بدترین ها.

در پایان هم با آزمایش سخت الهی مبتلا به بیماری بسیار دردناکی شد اما با تحمل و حمد خدا آسمانی شد.

خداوند از تو راضی باشد مرد بزرگ.